๛••` ๏ ่’ โ ต๊ ะ ก ล ม` ๏ ่’••๛

เอาเป็นว่า .... ใช้ภาพเล่าเรื่องละกัน

 

มันเป็นงานที่ ... ดีที่สุด เลยก็ว่าได้

 

มันเหมือน ทุกสิ่งอย่างที่เคยหายไป

ทุกสิ่งอย่างที่เคยพังไป

กลับคืนมา ... แต่จะเหมือนเดิมรึป่าว

คงขึ้นอยู่กับเรา

 

ขอบคุณช่วงเวลาดีดีที่ทำให้เราได้อยู่ด้วยกัน

จริงๆแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมาอับมากมายหรอก

ชีวิตตอนนี้ก็ เรื่อยเปื่อยกับการทำงาน

ทำงานเพื่อเรียนให้จบ

จะได้ออกไปลองอะไรใหม่ๆ ซะบ้าง

ตอนนี้ก็ลองไปสัมภาษณ์งานมา ก็ ok ดี

ลองทำในสิ่งที่ชอบดูสักครั้งจะเป็นไรไป

ลองเก็บประสบการณ์ เรื่องเงินเดือนก็ตามมาทีหลัง

หลังจากผ่านช่วงเทรินโปรละกันนะ

 

ช่วงที่ผ่านมาก็ได้มีโอกาสไปถ่าบรูป บ้าง เป็นบางครั้ง

ก็แถวๆมหาลัยนี่แหละ ก็ช่วงวันรับปริญญามหาลัยเปิดไฟเต็ม สวยดี

แต่ว่าไม่เอารูปวันงานลงหรอกนะ

เอารูปแสงไปริมทางลงเป็นบางรูปละกัน

 

ช่วงนี้คงมีแต่เพื่อนกับงาน

และที่สำคัญก็ การสนับสนุนในทุกๆด้านจากทางบ้าน

แฮ่ะๆ ... แอบตกใจ อยู่ๆจะมาออกรถให้

สุดท้ายตามคาด เก็บตกมรดกก่อน

แต่ที่ใช้อยู่ก็ถนัดมือดีอยู่แล้ว .... จริงๆ กลัวหมอดูไม่แม่นมากว่า ฮ่าๆ

อื้ม แต่ว่า ..... เปลี่ยนสปอยเลอร์ กับ เครื่องเล่นCD ได้ไหม แฮ่ะๆ

 

อืม ..... พอละ ทำงานต่อดีกว่า .... คิดถึงบรรยากาศหลังเรียนจบ ... อยากจบแล้วเชียว

ฮ่าๆ ไม่Up ไรมากมายหรอกรอบนี้

ประมาณว่า วันเสาร์ที่ผ่านมาได้ตื่นตั้งแต่ตี 5

เพื่อ ... ไป Portrait น้องแพรวที่สวนสัตว์โคราช

ตอนเที่ยงกลับมาไปทำฐานเตรียมรับน้องสาขาต่อ

แบบว่า ปวดเมื่อยมากๆ เพราะว่าลากไม้ ตัดไม้ ทำซุ้ม

ทำแมร่งทุกอย่าง ... เพื่อนสาขามาช่วยกัน นิดนึง

แต่ก็ดีนะ เหอะๆ ได้มุมมองสังคมใหม่ๆมาบ้าง

 

เช้าวันรุ่งขึ้น กิจกรรมรับน้องตื่นตี 5 นิดๆ อีกแล้ว

ก็ได้ยู่ฐาน 1 ชื่อ กระดึ๊บอึ๊บชัก

ฮ่าๆ ... จริงๆ เค้าก็เวียนทุกฐานพร้อมกันอ่ะแหละ

เป็นประสบการณ์ที่ดีนะในการได้รับน้อง ครั้งนี้

วันนี้รับบท ว๊ากเกอร์ โดยสันดาน

ด้วยความที่เป็นคนหน้าตาดุ หน้าตาน่ากลัวอยู่แล้ว

ก็ไปกันใหญ่ ... เต็มที่ น้องหัวหดหน้าซีดเลย

แต่ทุกอย่างที่ทำมีเหตุผลนะ

การทำให้ทุกคน หน้าเลอะตัวเละ ก็เพื่อให้ทุกคน เท่าเทียมกัน ต่างเพียงความคิด

แข่งขันเพื่อธงชัย ... สอนให้รู้จักการช่วยเหลือมากกว่าการเหยียบย่ำ

จำชื่อพี่ๆและเพื่อนๆ เพื่อสร้าง Connection ประมาณนี้แหละ

 

ตกเย็นงานเลี้ยง ก็ กินๆๆๆๆๆ ดูการแสดง

แล้วก็ ... ผูกข้อมือน้อง

น้องทุ๊กคนบอกว่า ... พี่โหดมาก ... ฐานพี่โหดสุด ... พี่น่ากลัวอ่ะ

ประมาณนั้น

 

สุดท้าย งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา ฮ่าๆ

กลับหอ นอน ไม่มีไรมากมาย

เอารูปมาฝากๆ

 

ไปละ ไว้เข้ามาอับใหม่เน้อ

ห่างหายไปนานกับการ up spaces

ช่วงนี้มีแต่ งาน งาน งาน แต่ว่ายังไม่ได้ทำสักงานเลย

ทำไมขี้เกียจอย่างนี้นะเรา

อืม .... ช่วงนี้ก็โดดงานครับ โดดไปอยู่กับการเดินสายถ่ายภาพซะส่วนใหญ่

ก็ไปมาหลายที่นะ ในเวลาหนึงเดือนเนี่ย

แต่ว่าก็ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก มอไซค์บ้าง รถยนต์บ้าง แล้วแต่โอกาสครับ

จะว่าไปก็เลยลองคัดๆถาพที่ไปเก็บมา เอามาลง spaces ก็คัดมาเฉพาะภาพสถานที่ ดอกไม้ น่ะครับ

จริงๆ ก็เคยเอามาลงหมดแล้วล่ะ ก็มีเป็นบางภาพที่ยังไม่เคยลง ขำขำมือใหม่

 

ทำไรมั่งช่วงนี้

เพื่อนนัดกันทำงานบ่อยมาก ... มาถึงเวลานัดก็ทำสักพัก

แล้วก็เล่นเน็ทครับ

แน่นนอนต้องไม่พ้นการเข้าเว็ปตากล้อง และชมรมถ่ายภาพโคราช

ก็เอารูปเข้าโพสและก็รออ่าน Comment ดีบ้างแย่บ้าง ไว้พัฒนาครับ

จากนั้นก็หาที่ทำงาน ลงประวัติไป พวกบริษัทประกันก็โทรตามกันไป

ขำขำ .... เฮ้อ เรียนจบไปจะมีงานทำมั้ยเรา

จะว่าไป งาน ที่ต้องทำตอนนี้ยังไม่ได้ทำเลย ฮ่าๆ

 

อืม ... ส่วนเรื่องราวชีวิตจิตใจตอนนี้ มันก็ไม่มีไรหรอก

เรื่อยๆ อยู่อย่างคนโสดที่เรียนใกล้จบไปวันๆ เอ้อ!!!

ไปถ่ายรูปชุดครุยมาแล้ว ขำขำดี ฮ่าๆ

แต่ว่า ... คงยังไม่เอามาลงหรอกมั้ง เก็บไว้ดูเล่น

 

ตอนนี้มีโปรแกรมไปกาญครับ เอางาน(ที่ยังไม่ได้ทำ)ไปส่งบริษัท

แล้วก็เลยไปเที่ยว ไปถ่ายภาพต่อซะเลย .. แต่ก็ยังไม่ได้ plan เป็นเรื่องเป็นราว

แล้วก็กลับมาสอบครับ

สอบเสร็จก็ไปเยี่ยมอาม่าที่ลพบุรี เลยกลับบ้านที่แม่สอดซะเลย

โดดเรียนอีกหนึ่งวันแล้วก็กลับมาเรียนสัมมนาต่อ เฮ้อ....

จากนั้นก็คงเป็นเจ็ดสาวน้อย (น้ำตกที่สระบุรี)

ระหว่างทางกลับจากน้ำตก มีวัด มีที่เที่ยวคงแวะเข้าเรื่อยๆครับ

ยังไม่แน่ใจว่า ... หลังจากทริปนั้น จะมีเวลาไปไหนอีก

งานงท่วมหัว เพราะหัวข้อสัมมนายังไม่ได้เริ่มเลยครับ

 

อืมศุกร์นี้ นังเพื่อนตัวดีมันจะลากไปเที่ยวไหนไม่รู้อ่ะ

มันจะเล่นน้ำ แต่ .... เราไม่เล่นแน่ไม่เอาชุดไปเปลี่ยนด้วย ฮ่าๆ

ไปถ่ายภาพอย่างเดียวพอ

เสาร์นี้ก็มีฝึก portrait (ถ่ายภาพบุคคล) ที่สวนสัตว์ครับ

ได้น้องแพรว (น่ารักมาก) เป็นแบบให้

อย่าเพิ่งงงนะไม่ได้เรียนถ่ายภาพหรอกครับ

แค่ชอบเฉยๆ ... เพื่อนมันเรียนเราเลยแอบแซ่บไปงั้น

ส่วนกิจกรรมหรือว่าโครงการอื่นๆ คงตามมา

 

วันนี้เอาเท่านี้ก่อนละกัน เพื่อนมันว่าจะมาทำงานกัน

แต่ว่า .... ยังไม่มีใครโผล่มาเลย

ขอตัวไปทำงานให้บริษัทก่อนละกัน ....

ไว้นานๆ จะเข้ามา Up ใหม่ละกัน

 

เอ้อ .... ถึงเพื่อน เผื่อมีใครเข้ามาอ่าน

คิดถึงพวกเอ็งว่ะ JABB

ถึงเด็กการบิน ... เพิ่งเปิดเทอมนี่ ตั้งใจเรียนเน้อ เกรดเทอมที่แล้วเป็นไง รายงานผลด้วย

ถึงกุ้ง .... ไม่รู้ว่า เรื่องของกุ้งลงตัวรึยัง อย่างไงก็อย่าคิดมากไปจนสิ่งรอบข้างเสียไปซะหมดนะ ... เป็นกำลังใจให้เสมอ

ถึงแหม่ม .... คิดมากว่ะแก .... คนเป็นเพื่อน กูหมายถึงเพื่อนแท้ๆ อย่างไงก็คือเพื่อน เพื่อนทิ้งกันไม่ลง จริงๆ ต่อให้แม่งมีเรื่อง(เฮี้ยๆ) อย่างไง หากเพื่อนยังเป็นเพื่อนยังไงเพื่อนก็ต้องเข้าใจกันว่ะ สุดท้ายท้ายที่สุด มึงจะได้รู้ว่า ... คนที่คิดว่าเป็นเพื่อน กับคนที่เป็นเพื่อนน่ะ มันต่างกัน ... เออทุกครั้งที่กูบอก ทุกครั้งที่กูด่ามึงเนี่ย มันจะดูเหมือนแรงนะแหม่ม กูไม่ได้ต้องการให้มันแตกแยก ถ้ามึงคิดตามทุกคำพูด ... แล้วมึงจะรู้ว่ามันจริงๆ ... เออแต่คงไม่พูดอะไรซ้ำๆ หรือว่า แนะนำอะไรซ้ำๆหรอกนะ และคงยุ่งเรื่องนั้นมากไม่ได้หรอก ... กูมันคนนอกว่ะ คนนอกมานานแล้ว วันนี้มึงคงได้รู้ว่า ... คนโดนตัดสินประหารโดยไม่มีการไต่สวนมันเป็นอย่างไง เหมือนอย่างที่กูเคยว่ะ ... แต่ถึงตอนนี้กูเฉยๆกับเรื่องที่เคยเกินขึ้นแล้ว จริงๆ มึงเองต้องอยู่ได้ด้วยตัวมึงเองนะ มิใช่วางตัวเองไว้บนความคิดของคนอื่น แล้วก็ ... มานั่งคิดมากอยู่แบบนี้ แต่ถึงอย่างไง ถ้ายังมีทางเป็นไปได้ ... กูก็อยากให้พวกมึงคุยกันให้มันรู้เรื่อง ความเป็นเพื่อนห้าหกปีมันหายไปเพราะคงามเชื่อคนง่ายและปากใครต่อใคร ... กูรู้ว่ามันเป็นไง แต่มันอธิบายกันได้ว่ะ ... แต่ถ้าถึงที่สุดแล้วมันก็คงต้องแล้วแต่เค้าว่ะมึง เออ กูมีไรจะบอก ... เพื่อนกูน่ะที่มีตอนนี้มันน้อยมากนะแต่กูก็ไม่เคยเอนร้อน เพราะมันเป็นเพื่อนจริงๆ เทียบกับคนที่รู้จักกันมาห้าหกปี กับเพื่อนคนนึงเนี่ย มันคนละความหมายเลยนะเว้ย ... ลองตัดสินใจละกัน ยังไงกูคงนึงแหละที่เข้าใจมึง ถึงแม้ความเข้าใจกูมันออกมาจากปากหมาๆก็เหอะ

 

ถึงบ้าน ... อีกสองเดือนลูกคนนี้จะเรียนจบแล้วนะ

เรียนตามความฝันของแม่ เรียนตามสาขาของพ่อ

เรียน ... ตามความสามารถของเราเอง ... ต่อไปคงต้องทำงานเลี้ยงตัวเองแล้วล่ะ

จบแล้วจะกลับไปบวชทดแทนคุณ ... นะครับ

 

ถึงอาม่า ... ม่าหายป่วยเร็วๆน๊า ... เด๋วโจโฉเยี่ยมเน้อ

ไปทั้ง เตี่ย แม่ พะโล้ ละก็โจโฉ เลย คริคริ

อากง เจ็กตุ่น เจ็กยุทธ ยายหอมดูแลสุขภาพดีดีเน้อ

เจ็กเจมส์ ... คิดถึงอาเจ็กจัง ไม่ได้เจอกัน ... 9 ปีแล้ว ... หลายครั้งที่คิดถึงเจ็กแล้วน้ำตาไหล

แต่เจ็กรู้ไหมว่า ... หมายครั้งที่หลานคนนี้เกือบก้าวพลาดไป ... ภาพของเจ็กคนี้ลอยเข้ามาในความคิด ... ทุกครั้งทำให้หลานคนนี้คิดได้

เจ็กไม่เคยตายไปจากหลานคนนี้เลย ... เจ็กคงไปดี หลานคนี้คิดอย่างนั้นนะเจ็ก หลานคนนี้เรียนจะจบแล้วนะเจ็กอีกสองเดือนเอง ... เจ็กดีใจไหม

 

เอาไว้เท่านี้ก่อนละกันครับ ... เออสุดท้าย ไอ่เปียว ช้นจบก่อนแกว่ะ ... แต่แมร่ง รับปริญญาทีหลังสุดอีกละ เล็ก พี่ตาล แก แล้วเค้ารับสุดท้ายอ่ะ แมร่ง ....

เออยังไม่ลืมหรอกนะ ... โทรสับน่ะ ไม่ต้องซื้อใหม่นะ ... เดี๋ยวซื้อให้ สัญญาแล้ว ไม่ได้ลืมนะเว้ย แต่ ... เก็บตังก่อน เด๋วแถมกล้องถ่ายรูปให้อีกตัว แต่ ... ใช้ต่อของเค้านะ ฮ่าๆ เปลี่ยนกันมั่งเว้ย เมื่อก่อนแมร่ง ใส่แต่ชุดนักเรียนเหลืองๆ ต่อแก เดี๋ยวแกใช้กล้องต่อเค้าละกัน แต่รอเค้าทำงานเก็บเงินซื้อก่อนนะ คริคริ

 

ไว้เจอกัน MY SPACES